شمارهٔ ۱۹۶

برخیز تا زیارت ماتم سرا کنیم جان را برای قطره اشکی فدا کنیم بر مرهم مسیح بخندیم و بگذریم هر درد را به حسرت دردی دوا کنیم داغیم و کار ما سفر ملک سینه هاست تا خویش را به چاک غمی آشنا کنیم بستند در به روی تمنای هر دو کون فرصت غنیمت ست نمازی ادا کنیم در سجده اوفتیم چو بینیم روی دوست عید شهادتست بیا تا دعا کنیم کو یک جهان نظاره که در طور وصل دوست امروز یک نماز تماشا قضا کنیم پر مهربان حنجره ماست تیغ ناز دیگر شکایت از غم هجران چرا کنیم گر سر به پای غم نفشاندیم بخل نیست می خواستیم در طلب دوست پا کنیم در لرزه اوفتیم فصیحی درین چمن گستاخ اگر چو شمع طواف صبا کنیم