شمارهٔ ۲۲۰

ف فصیحی هروی
0 Altın Yaprak
یک دو روزی شد که چون گل غوطه در خون می زنی قرعه نازی به نام اشک گلگون می زنی آشناتر می نشیند در دل اهل نیاز هر خدنگی کز کمان ناز اکنون می زنی عشقت از بهر دل من کرد زین سان ناله دوست کاین زمانم بر رگ جان ناخن افزون می زنی قطره اشکی برای زینت مژگان بس است بی سبب در دیده هر دم فال جیحون می زنی بی قرارت کرد عشق و این هم از بخت منست کز دلم هر لحظه چون جان خیمه بیرون می زنی نیک می دانی دل نامهربان حسن را می کنی افسون و خود خنده بر افسون می زنی عشق را بی خویش بودن گاه گاهی لازمست من نمی دانم نفس بی خویشتن چون می زنی فتنه چشم توام بس نیست کز چشم دگر می ستانی ناز و بر جانم شبیخون می زنی سوخت از غیرت فصیحی تا تو از ذوق جنون بی محابا بوسه های بر نام مجنون می زنی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.