شمارهٔ ۹۰
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
جان بی رخ تو درد دل غمزده داند
ماتمزده حال دل ماتمزده داند
پی برده ام از عشق به جایی که ره آنجا
دیوانه پا بر سر عالم زده داند
این ذوق پیاپی که مرا از می عشق است
در بزم بلا جام دمادم زده داند
ز آن طره بر هم زده آشفته دلان را
حالی ست که آشفته برهم زده داند
کوه غم فرهاد ز من پرس فصیحی
کاندوه دل غمزده را غمزده داند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş