شمارهٔ ۹۹
ف فصیحی هروی
0
Altın Yaprak
چون امتان کبر حدیث نسب کنند
رندان خاکسار سخن از حسب کنند
اجزای من چو نام تو گیرم یکان یکان
چون جان خستگان غمت طوف لب کنند
اینست اگر غرور بتان روز بازخواست
ترسم دیت ز خضر و مسیحا طلب کنند
جانم فدای غم که مریضان آن دیار
چون شعله جان دهند چو بدرود تب کنند
نسبت به جلوه تو تجلی کند درست
چون دودمان حسن حدیث نسب کنند
از ناله لب مبند مبادا درین چمن
چون غنچه ات به خنده شادی ادب کنند
از بی کسان بترس فصیحی که این گروه
روز زمانه را به یکی آه شب کنند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş