شمارهٔ ۱۱۵
ف فتحعلیشاه
0
Altın Yaprak
ای دل از جور بتان این ناله بس
چون به دورت نیست کس فریادرس
جان بود همراه آن جان جهان
دل میان کاروان همچون جرس
غمزه درد تو را در دلبری
نیست بیم از شحنه تشویش از عبس
جان شیرین داد باید در عوض
گر از آن لب بوسه ای داری هوس
شد گل رویت ز خط بی اعتبار
خوار گردد گل میان خار و خس
تیغ کین از بهر خونریزی برآر
تا شود عاشق جدا از بوالهوس
منع خاقان زآن لب شیرین مکن
انگبین تا هست می جوشد مگس
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş