شمارهٔ ۱۲۷
ف فتحعلیشاه
0
Altın Yaprak
اندر آن خرم چمن کس را چرا گیرد ملال
باد او روح است و خاکش راحت و آبش زلال
سبزه اش چون سبزه خط بتان سر می زند
کس نمی داند که چون بنشیند اینجا بی وصال
بید آن بید موله سرو آن سرو سهی
مرغ آن طاووس جنت صید آن باشد غزال
دلبری خواهد دل من اندر این خرم چمن
ماهرویی مهرپیشه ابروانش چون هلال
می نمایی تا به کی خاقان خیال آن دهن
زاین تمنا بگذرد دیگر مکن فکر محال
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş