شمارهٔ ۱۳۱
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
دین و دل خود ز کف در ره تو داده ام
ور طلبی جان من جان به کف استاده ام
ظلم بود کام من گر ندهی ای صنم
من به تو از یک نگه هر دو جهان داده ام
چند نشینی به ناز فارغ از افتادگان
دست من و دامنت خیز که افتاده ام
نیست مرا در غمت فکر دگر در جهان
از همه قیدها با غمت آزاده ام
کرده مرا بارها رنگ ز نیرنگ خویش
ساده دلی بین که باز در طلب ساده ام
نرد محبت بباز تا به تو گردد عیان
کز پی جان باختن در برت آماده ام
باده به خاقان دهد ساقی اگر در بهشت
زهر شود در مذاق بی رخت آن باده ام
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş