شمارهٔ ۱۴
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
چو او رفت از پی اش جانم روان است
زمام جان به دست ساربان است
جرس را این همه آه و فغان نیست
دلی گویا میان کاروان است
به کویت هر که ای جان جان سپرده است
ز شور روز محشر در امان است
فکنده سایه بر تو چتر شاهی
چو ماهی کآفتابش سایبان است
نهادی بر زمین تا پای از ناز
زمین را نازها بر آسمان است
نشسته بر رخت تا ظلمت خط
چو آب زندگی اشکم روان است
نهان در پیرهن خاقان تن او
گلی گویا به زیر پرنیان است
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş