شمارهٔ ۲۲
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
زار گریم که مرا یار وفادار برفت
چون نگریم ز وفا کز بر من یار برفت
دل نمانده است مرا از غم هجرش آری
بی دلم زآن که مرا دلبر و دلدار برفت
کار من گریه و زاری بود آری ور نه
چه کنم گر نکنم کار من از کار برفت
آن که صد بار دلم هر نفسی زو خوش بود
آه کز پیش من زار به یک بار برفت
شده ام وحشی و رم می کنم از آدمیان
تا مرا مشک فشان آهوی تاتار برفت
این سیه روز نسوزد به چه سان همچون شمع
کامشب اش روشنی شمع شب تار برفت
آخر آن دل که وفای تو در آن ساکن بود
در غمت خون شد و از دیده خون بار برفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş