شمارهٔ ۹
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
سیاه روزی و آشفته روزگاری ما را
ببین و زلف پریشان مکن به چهره خدا را
به جانبت نتوانم چو آیم از ره دوری
مگر به سوت فرستم برید باد صبا را
چو دست بوس نگردد نصیب و دسترس من
به پایت افتم شاید که بوسم آن کف پا را
چو خون من بتوانی که بی نگار بریزی
به دست باز چه بندی دگر نگار نگارا
وفا به دادن جان کردم و جفای تو دیدم
وفا ببین و جفا را جفا ببین و وفا را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş