شمارهٔ ۹۶
ف فتحعلی‌شاه
0
Altın Yaprak
دارم بتی که سرو بود از قدش خجل
در کوش گلرخان جهانند پا به گل
ای ماهرو ز رخ چو گشایی نقاب را
خورشید می شود ز جمال تو منفعل
تا گشته ام ز بزم تو من دور روز و شب
خون می چکد ز دیده غمدیده متصل
خون زآن سبب ز دیده چکد دم به دم مرا
کز غمزه ات خدنگ جفا می خلد به دل
خاقان مرا ز آتش عشق پری رخان
کانون سینه شعله صفت گشت مشتعل
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş