Biliyorum Gelmez Temmuzlar

Yolun kenarındaki banka oturmuş bekliyorum Bulutlarda sonbahar siyah-beyazlığı Emin değilim çoğu şeyden Belki de bu aralar biraz renk körüyüm Belki de vapurdumanı Yapraklar ağaçları çoktan terk etmiş Dallar kılcal kıraç ortada Etrafta çiçek namına hiçbir şey yok Yazık... Şu arığın kenarındaki sıska çalılarda olmasa İnanmayacağım hiçbir şeye Güneşin güleçliği gitmiş günden Üşütmüyor da rüzgârlar; Sokuluyorlar saçlarıma usul usul, Selam çakıyor bakışlarım avaze bir ayaza Zaten güneş de farkında, modasının geçtiğinin Yarısını gizlemiş dağlara Bu bankta çürümüş mü ne? Öyle ya, tahta mı dayanır yağmura Zaten yazı görmek istiyorsan Kışın yollarına yağmurda da yağmalı, karda Gözümü kapatıp başımı eğiyorum sonra Radyomda nihaventten mutluluk rapsodisi Anlıyorum ki Doğa bir çiçeğini unutsa toprağında Benim içim acır. Ben kıvranırım ulu orta Anlaşılan özleyeceğim buğday tohumunun başağa gidişini Özleyeceğim anlaşılan Temmuzlarımı. Zaman da geçmiyor öyle kolay kolay, Yelkovancık yoruluyormuş meğer Zaman durağanlaşıyormuş Soruyormuş dinlenmekten bitap düşmüş dudaklar şimdi: Biraz sonra başımı kaldırdığımda göreceğim İstanbul kokan Ankara evleri yeninde Deniz olsa da baksak ne iyi olurdu değil mi? Açıyorum gözlerimi, Gördüklerimden ısrarla kaçıyor gözlerim Son sorumu yeniliyor hasretim Ah bir bilsem... Niçin her şey sen? Tamam, hiçbir şey demiyorum da Allah'ını seversen Şu koca taşta mı hatırlatır seni, Paydos benden!