Çalan bütün kapılarımın ardındaki kişi aynı Sen değilsin Sen olmayışın herkesi aynılaştırıyor. Fakat bu boş odayı tokmaklayan benim…
Yolun kenarındaki banka oturmuş bekliyorum Bulutlarda sonbahar siyah-beyazlığı Emin değilim çoğu şeyden Belki de bu aralar biraz renk körüyüm…
1
Karanlığı görmekle başlarmış En sadist aldırışlar Bu körpe zindanın ucube duvarlarına Zelil yüklü öykülerimi gizledim…
Bir insan ölür çok uzaklarda Belki Çin'de bir manastırdaki keşişin kızı Belki kanser bir anne Belki de adını çoktan unuttuğun bir arkadaşın…
Revane olmayan kervanların divane yolcusuyum Sadece gecelere haykırabilirim dileğimi Geceler...…
Farz olduğu zaman sevginin gözyaşları, toprağıma Artık hiçbir önemi kalmıyor Kara borsaya düşmüş yağmurların Tetikte kalmış parmaklar işaret ediyor…
Gözlerin yar, Bakışlarımda, Zekâtını asla veremeyeceğim gözlerin.…
Katil bir çarkın içinde, Nasıl kaybolursa kaybolsun bu kurşun Her seferinde, Hep aynı yerden…
Yalnız kulaklarda değil, yüreklerde de şarkı, Bütün ayların göz nuru, son baharın ilk aşkı. Mukaddimesi mevsimin, belli ki basiretli,…
Umut ederseniz En azından ihtimali olur arzunun Ayrıca umut etmek, Ne de hoştur...…
Bu kadar güzel olma diye isyan ettiğim Dilimi dizelerle örüp kapına serdiğim Başımı dizlerine koyup aşka erdiğim Elimi uzatırken aslında kalbimi verdiğim…