Geceler

Revane olmayan kervanların divane yolcusuyum Sadece gecelere haykırabilirim dileğimi Geceler... Dinleyin beni! Semanın tutsağı olmuş yıldızlar , Son bir bakış ile benim yeminim. Bilmeceler... Zihnimde dönen pervaneler! Şemse ibret olsun diye, Hep bu bambaşka gecelerde eririm. Sırtıma yüklenmiş onca yılın yorgunluğu Şimdi ben nerelere gideyim? Gitmek dönmemecesine Gözü yaşlı seneler geceleri bekler Sitemsiz bir itirazdır gözyaşı Ağlıyor geceler Bir çığlık Zamanın, mekâna uyak olduğu anda Maviliğinde değil Karanlığında vuruldum asumana Darmadağın olmuş bir yolcuyum Sineme işlemiş kurşun Ağlıyor ruhum An ve an kirlenen duygular Nankör düşünceler Güneşin cazibesine meydan okudu hep Bambaşka geceler Günün birinde Eğer ki bu şiirin devamı kesilir, son bulur O gün duyun susuşlarımı Mutlak bir yerlerde sabah oluyordur