Temmuz Geceleri

özlemin nehir gibi çağlar gözümde kendimden geçerim her temmuz gecesinde şiirler dolanır durur çevremde bana seni fısıldar her temmuz gecesinde eski günler hep aklıma gelir seni hatırlarım gözlerim nemlenir sanki tüm şarkılar sana seslenir seni çağırırlar her temmuz gecesinde aşkımızı mezara gömsem ne olur hayalini yaksam kül etsem ne olur beynimde hatıralar dönüp durur yakarlar içimi her temmuz gecesinde ilk önce bir merhaba bir temmuz gecesinde sonra ölümden beter veda temmuzun yirmi yedisinde giderken sanki yirmiyedi kurşun sıkıp gittin beynime tüm yaşanmışlıkları yerlebir edercesine.