شمارهٔ ۱۴۶
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
درون پرده نه پنهان عذار جانانست
که زیر ابر نهان آفتاب تابانست
به سیر لاله و گل دل نمی کشد هرگز
دلم ز غنچة پیکان او گلستانست
بدامنم نرسد هیچ گه ز کوتاهی
همیشه دست مرا کار با گریبانست
ز بس که آب نماندست در جهان خراب
ز چشمه ای که توان آب خورد پیکانست
درین جهان پر آشوب دون به خاطر جمع
به گوشه ای که توان بود کنج زندانست
گمان خاطر جمعی به غنچه نیز نماند
به عهد زلف بتان عالمی پریشانست
همیشه ناله به یک طرز می کنم فیاض
مرا نه عادت مرغ هزار دستانست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş