شمارهٔ ۱۵۸

باز ذوق عاشقی بر عقل زور آورده است یاد مستی رخنه در ملک شعور آورده است ناله بلبل سرودی یاد مستان داده است بوی گل دیوانه ما را به شور آورده است من کجا و دست گل چیدن کجا ای باغبان ناله بلبل مرا اینجا به زور آورده است عشق با من در ازل می کرد تقریر غمت سیل خاشاک مرا از راه دور آورده است عشق را چندین هزاران دیده دیدار هست عقل در بزم تماشا چشم کور آورده است چهره بت آتش موسی است گویی پیر دیر سنگ این بتخانه را از کوه طور آورده است تا ز یاد خویش رفتم پر شدم از یاد دوست بیخودی ظلمت ز خاطر برده نور آورده است پیش ازین با ما نگاهش این گرانی ها نداشت تا که بازش بر سر ناز و غرور آورده است داده تا با خود قرار هم نشینی های غیر زورها فیاض بر طبع غیور قرار آورده است