شمارهٔ ۲۱
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
بسکه افسردگی از هجر تو شد پیشة ما
کان یاقوت بود بی تو رگ و ریشة ما
تا نباشد به نظر چهرة افروخته ای
خون معنی نزند جوش در اندیشة ما
نتوان برد به هر کاوشی از جا ما را
رگ لعلیم که در سنگ بود ریشة ما
پی ما گیر و دلیرانه درآ در صف عشق
روبه وهم ترا شیر کند بیشة ما
با همه ساده دلی غم چو امانت سپرد
پرده بر رنگ رخ می ندرد شیشة ما
رگ لعلی نتوان یافت درین کان فیاض
هم ز خون سر ما سرخ شود تیشة ما
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş