شمارهٔ ۲۴۴
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
ز من دور آن پری پیکر به صد دستور می گردد
به دل نزدیک تر از جان به ظاهر دور می گردد
برای زخم تیرش سینة بی طالعی دارم
که گر الماس ریزم مرهم کافور می گردد
نگاه ما چه سربازی تواند کرد در کویش
که آنجا پرتو خورشید هم از دور می گردد
صبا بند قبای غنچه چون پیش تو بگشاید
که درصد پرده از شرم تو گل مستور می گردد
پلاس محنت فیاض شد تشریف نوروزی
بلی در عید دیدار تو ماتم سور می گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş