شمارهٔ ۲۷

تا تو افکندی به دولت سایه بر گلزارها بلبلان را در ترنم سوده شد منقارها من چو بلبل نغمه سنج گلشن کویی که هست آفتاب آنجا گل خار سر دیوارها نقد جان بر کف چه می کردند دلالان مصر یوسفم را کس نمی آرد درین بازارها دشت بی آبست و شب کوتاه و ره دور و دراز زود بربندید ای جمازه داران بارها در گلستان سر میدان عشق آی و ببین همچو گل خندان سر منصوریان بر دارها گو دماغ خود مسوز اینجا مسیحا در علاج با دوای کس نمی سازند این بیمارها عشق را گویند مردم کار بی کاری بود عشق چون کاری بود بی کاریست این کارها زاهدان را امشب از ترخنده های انفعال سبز شد مسواک ها در گوشة دستارها عشق را فیاض در ادبارها اقبال هاست آه ازین اقبال ها و داد ازین ادبارها