شمارهٔ ۳۵
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
تمنای تو جان اندر تن آرد نقش دیبا را
لب لعل تو بر لب آورد جان مسیحا را
کسی را کو سواد زلف روشن شد گمان دارم
تواند خواند خط سرنوشت طالع ما را
به جرم یک نظر بی اعتدالی انتقام عشق
نشاند آخر به روز پیر کنعانی زلیخا را
پر از خونست دل هر چند چشمم هرزه خرجی کرد
غمی از باد دستی های نیسان نیست دریا را
به چین زلف او از تیره بختی ها چه غم دارم
که آهم چشم روشن می کند شب های یلدا را
رموز عشق دانی شد مسلم بر ادافهمی
کز ابروی معماگوی او دریابد ایما را
نشان کعبة مقصود در دل بود و ما هرزه
به گام سعی پیمودیم چندین دشت و صحرا را
مسلسل شد حدیث زلف خوبان کاش یک چندی
ز سر بیرون کنم از پختگی این خام سودا را
به ناکامی نهادم دل زصد مقصود چون فیاض
در آب دیده شستم دفتر عرض تمنا را
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş