شمارهٔ ۳۷۲
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
چون در آیینه نظر آن مه دیرینه کند
خال را مردمک دیدة آیینه کند
چه توقع دگر از عمر جوانی چو نماند
شنبة ما چه گلی کرد که آدینه کند
لذت آنست که هرگز نپذیرد تغییر
تا کی این جامه شود پاره و کس پینه کند
تا ابد کشت محبت نکشد منت ابر
سایه گر تیغ تو بر مزرعة سینه کند
حسرت روز فزونی به کف آور فیاض
غم فردای تو تا کی هوس دینه کند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş