شمارهٔ ۳۹۴
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
دی کز فروع ماه رخت پرده دور بود
آیینة جمال تو گرداب نور بود
میرفت با نسیم تو از خویش بوی گل
خورشید در حضور رخت بی حضور بود
خسرو به زور عجز قوی گشت عاقبت
فرهاد جان نبرد که کارش به زور بود
بخت سیاه بر ورق سرنوشت ما
چون خال سبز بر رخ خوبان ضرور بود
فیاض راه طی شد و منزل نشد پدید
سرگشتگی نتیجة این راه دور بود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş