شمارهٔ ۳۹۵

ف فیاض لاهیجی
0 Altın Yaprak
امشب که دست نالة زارم بساز بود در بزم دل مدار به سوز و گداز بود چشم سفید گشته گرفتم به لخت دل این بود بر رخم در صبحی که باز بود یک دم که ترک چشم تو غافل ز ما گشت یک عمر در ولایت ما ترکتاز بود هر جا که اهل دل نفس گرم می زدند آهم به یاد نخل قدت سرفراز بود تا از گل تو بوی حقیقت شنیده ام کارم مدام تربیت این مجاز بود گشتیم پیرو بخت جوانی نشد نصیب این عمر بی نصیبی ما خوش دراز بود فیاض نازها که کشد از نیاز ما نازی که از نیاز جهان بی نیاز بود

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.