شمارهٔ ۴۲۲
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
بر شعله آن چنان که کسی تار مو نهد
پیچد چو زلف دست به رخسار او نهد
ترسم درازدستی آن زلف خیره را
آخر مباد سلسله در پای او نهد
آخر به کام خال شدی صد هزار حیف
با هندویی برای چه کس رو به رو نهد
تبخاله می زند لب ساغر هزار جای
لب بر لب شراب گر آن تندخو نهد
کس تا ابد دگر سخن تازه نشنود
فیاض مهر اگر به لب گفتگو نهد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş