شمارهٔ ۴۳۶

تا کی ز غیر حرف وفا می توان شنید یک لحظه هم شکایت ما می توان شنید بوی کباب شرح غم سوختن کند درد دلم ز باد صبا می توان شنید ناموس حسن می رود از یک نگه به باد گر نشنوی ز من ز حیا می توان شنید گاهی که خنده بر لب او موج می زند بوی شکفتگی ز هوا می توان شنید پیغام دلشکستگی ماست سر به سر گوش ارکنی به ناله صدا می توان شنید از دشمنان چه می شنوی حرف دوستی ما بی غرض تریم ز ما می توان شنید گفتن چه حاجتست و نگفتن چه مانعست جایی که گوش هست ادا می توان شنید زاهد اگر نمی شنوی از زبان من عذر گناه من ز قضا می توان شنید فیاض آرزوی جفا می کند ز تو این نیست خود حدیث وفا می توان شنید