شمارهٔ ۴۴۸

چون غنچه ام دلی است ولی کار بسته تر خون گشته تر ز غنچه و زنگار بسته تر شیرازه بگسلم چو گل از ننگ تا به کی چون غنچه دل به صحبت هر خار بسته تر بیم گشایشم گرة خاطرست آه چون غنچه هر نفس شودم کار بسته تر دل را تعلقات به مستی فزوده است زنگار بسته ای شده ز نگار بسته تر ای آنکه لاف عشق زنی با هزار کار دل بسته ای به یار و به اغیار بسته تر نام خداست بر لب و دل بستة هوا گر بت شکسته شد شده زنار بسته تر صبح عدم که طبل رحیل فنا زنند کس از برهنگان نبود بار بسته تر بر دامن تو روز جزا رنگ خون ما باشد زرنگ چهرة گلنار بسته تر فیاض جان نثار رهی کن که گفته است مفت گشادگی چو شود کار بسته تر