شمارهٔ ۴۷۲
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
به گوش درد دلم گاه گاه می رسدش
پیام ناله و تقریر آه می رسدش
نکرده فرق ز می خون عاشقان طفلی است
فرشته گر ننویسد گناه می رسدش
ترانه ریزی لعلش به باده جا دارد
کنایه سنجی عارض به ماه می رسدش
هر آنکه درد دلی خواند از رسالة عشق
به هر چه حکم کند بی گواه می رسدش
تغافلی که به فیاض می کند نگهش
به سوی ما نکند گر نگاه می رسدش
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş