شمارهٔ ۴۹۷
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
آب گردید استخوان در عشق جانانم چو شمع
بس که می سوزد در آتش رشتة جانم چو شمع
چون چنار از خو برآرم آتش و سوزم تمام
آتش از کس عاریت کردن نمی دانم چو شمع
در من از اعجاز عشقت جمع شد شادی و غم
در لباس گریه عمری شد که خندانم چو شمع
بس که گرم گریه گشتم در شب هجران تو
در گرفت از اشک من هر تار مژگانم چو شمع
مرد جمعیت نیم فیاض تا کی روزگار
بهر آسایش کند هر دم پریشانم چو شمع
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş