شمارهٔ ۶۰۳
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
عمریست تا جدا ز تو مهوش نشسته ایم
پروانه ایم و دور ز آتش نشسته ایم
با آنکه عیش از دل ما نسخه می برد
دایم چو زلف یار مشوش نشسته ایم
در انتظار سرمة گردی از آن سوار
عمریست چشم بر ره ابرش نشسته ایم
فارغ نشد رقیب ز خمیازه چون کمان
تا ما به پهلوی تو چو ترکش نشسته ایم
ای زاهد از شکفتگی ما عجب مدار
عمری چون نشیه با می بی غش نشسته ایم
چون داغ لاله بی غم عشق پریرخان
افسرده ایم اگرچه در آتش نشسته ایم
فیاض غم مدار که هر چند پیش دوست
در خون نشسته ایم ولی خوش نشسته ایم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş