شمارهٔ ۶۰۷

در شمار کوی جانان کعبه را که دیده ایم خاک راهش را به چشم آب زمزم دیده ایم ما سیه بختان غم آیینة آب حیات در سواد تیره روزی های ماتم دیده ایم مشت اجزای غبار ما بود ایمن ز باد در هوای چشم تر شیرازة نم دیدة ایم پیری ما را خطر از ترکتاز مرگ نیست ما و دل در کودکی ها ماتم هم دیده ایم چون به طوفان کار ما افتد که از سستی بخت کشتی خود را زبون موج شبنم دیده ایم تا شراب دوستی از جام دشمن خورده ایم سرمة بیگانگی در چشم محرم دیده ایم بر چراغ هستی افشاندیم تا دامان فقر شمع خود را بر مزار هر دو عالم دیده ایم خوانده ای فیاض تا درسی ز علم عاشقی عقل کل را بارها پیش تو ملزم دیده ایم