شمارهٔ ۶۱۷

گوهریم و بر بساط دهر یکتای خودیم قطره ایم و در وجود خویش دریای خودیم گردش ما را فضایی غیر ما در کار نیست ما که خود صحرانورد خویش و صحرای خودیم ما به برق خود نقاب خودنمایی سوخیتم گرچه پنهانیم بر اغیار پیدای خودیم ما درین دریای بی بن همچو موج افتاده ایم گرچه زنجیریم سرتا پای بر پای خودیم منت آزادگی ها هیچ کس بر ما نداشت ما خراب طالع بی طالعی های خودیم دوستان ما را فریب دشمنی ها می دهند ما که در دشمن فریبی خصم کالای خودیم دشنام را هم صلای دوستی ها می زنیم ما به هر آیینه ای محو تماشای خودیم در وفاداری زلیخا در نکویی یوسفیم ما درین بازارها سرگرم سودای خودیم پای در دامان خود چون آسمان پیچیده ایم گرد عالم گشته ایم و باز بر جای خودیم عقل ما کار آگهست و نفس کافر ماجرا وه که هم دجال خویش و هم مسیحای خودیم راست پرسی خصم ما فیاض کس غیر تو نیست با تو ز آن پیوسته در تحریک غوغای خودیم