شمارهٔ ۶۲۶
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
هر دم ز گرمخویی خود برفروزیم
پر گرم هم مباش که ترسم بسوزیم
باشد دهان تنگ توام روزی از ازل
زانست کز ازل به جهان تنگ روزیم
زان شب که دل به زلف سیاه تو بند شد
روشن نمود بر همه کس تیره روزیم
خوس آنکه این لباس عناصر بیفکنم
تا چند بر بدن ز غذا پینه دوزیم
فیاض ما به عیش ابد دل نهاده ایم
دل خوش نمی شود ز نشاط دو روزیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş