شمارهٔ ۶۴۳
ف فیاض لاهیجی
0
Altın Yaprak
اگر چشمت کند یک عشوة مستانه در گلشن
دگر بر کف نگیرد شاخ گل پیمانه در گلشن
چنان چشمت میان اهل دل آوارگی افکند
که بلبل کرد جا در آتش و پروانه در گلشن
اگر گیرد نشان آن سر کو از صبا ترسم
که دیگر تا ابد بلبل نسازد خانه در گلشن
به عهد چشم مستت بخت من بیدار کی ماند
که گیرد چشم نرگس خواب ازین افسانه در گلسن
برو فیاض تخم سبحه در جای دگر افکن
نبینی حاصلی از کشتن این دانه در گلشن
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş