شمارهٔ ۶۵۲

هم حریف زندانم هم رفیق چاهم من بخت تیره روزانم کوکب سیاهم من نه به خلد در خوردم نه به دوزخ ارزانی خوش گناه کارم من طرفه بی گناهم من جرم اگر نمی باشد بخششی نمی پاشد بر امید عفو او عاشق گناهم من تکیه بر کرم دارم از گنه چه غم دارم بیم را نمی دانم آرزو پناهم من کم ندارم از سامان با همه پریشانی آه و ناله اسبابم گریه دستگاهم من هر کجا که بخرامی هر کجا که بنشینی خاک آستانم من فرش جلوه گاهم من عزتم نمی داری قیمتم نمی دانی سرمة سلیمانی مشت خاک راهم من خدمتم چه می ارزد طاعتم چه می باشد آب گشتم از خجلت شرم عذرخواهم من از نجات نومیدم وز کنار محرومم همتی سلامت را کشتی تباهم من گرچه در هنر بیشم جمله بار بر خویشم حجت غریمم من عصمت گناهم من پر غرور فیاضم در جنون و رسوایی غیر را نمی خواهم طرفه پادشاهم من