شمارهٔ ۶۶۷

بیا ای عیش مشرب ناله ای از ساز غم بشنو شنیدی نغمة راحت نوای درد هم بشنو زبان خامشی را مطرب بزم فنا کردم نوای نیستی هر لحظه با گوش عدم بشنو دمی انگشت بر لب زن سفال بزم مستان را پس آنگه تا قیامت طعنه های جام جم بشنو چسان حیرت نیفزاید که با من عشق می گوید که با گوش حدوث این نغمه از ساز قدم بشنو تمام عمر بی پایان به گرد کعبه در طوفند بیا در کوی عشق آواز پای بی قدم بشنو جو با زاهد نشینی پنبه ای در گوش مستی نه ز منع عاشقی هر چند پر گوید تو کم بشنو دل آزادان چه محرومند از فیض گرفتاری بیا این ناله گر خواهی ز مرغان حرم بشنو اگر خواهی که گوش رغبت از هر نغمه بربندی زشست نازنینان نالة تیر ستم بشنو الا ای آنکه گوش نغمة درد آشنا داری شنیدی ناله ای از هر کس از فیاض هم بشنو