Sen

Yaşamak sensizlikle... Bir aşk sözcüğü gibi dudaklarımda adının aklımdaki resmi, beklenen saatler gidilmez, bitmez olduğunda. Yanlızlık, sonbahar sabahlarında daha da acı, yitik düşler tapınağının hep ağlayan bekçisi için. Sensizlik hala yanımda, biraz sana benzese de sen değilsin. Solgun duran papatyalar uçsuz bucaksız tarlalarda, yağmursuzluğa ağlarlar. Bir kalp seni sonsuz kılar içinde. Bir zindan esir eder beni sensizlikle birlikte. Yokluk bir de karanlık var zindan parmaklıklarında. Ötesinde kuşların kanatlarında sensizlik türküsü var gökkubbede. Sevmekle sevilmemek aynı şey. Bu son dansım sensizlikle esaretin özünde. Yaşamak sensizlikle seninleyken.