F

Ferhat Gedik

30 helbest

0 Pela Zêrîn

Helbestên Ferhat Gedik

Alîkariya lêgerînê
Tirkî

Uzun ince bir yoldayım yaşam boyunca Gece gündüz bir olmuş umut kaybolunca Durmaz olmuş yalanlar Bitmez olmuş feryatlar…

Tirkî

ARh + düşler kuruyorum savaşın ortasında. Uçuşan kurşunlar değil, yüreğimin sesi beni ürküten. Yaralandım kan kaybediyorum, savaş bana aldırmıyor bile. Kendi kayıp, resmi yırtık, a…

Tirkî

Sağır bir kahkaha sessiz bir çığlık, adımlarından arta kalan ardında birkaç iz. Bıraktığın yerde hala gölgeler. Hani birgün yorulup da oturduğun sandalyeler,…

Tirkî

Hepimiz umutla doğar, büyür, sever ve bitiririz. Anlamsız karmaşalar bitmez sanki... Boşluğun içinde aranan huzur beni yanlızlığa çeken tek şey... Ben…

Paylaşmak zamansızlığı dost bildiğin ellerde, Unutmak zamanıdır şimdi unutanları. Bir defterin son sayfasında yazmak zamanıdır son aşkını. Isınmak esmeyen rüzgarla hiç büyümeyen fi…

Aradığım cennet ne dinlediğim şarkılarda ne de gördüklerimde. Çocukluğum hüzünlerim, sonsuzluğa terk edilmiş aşk kırıntıları var orada. İstemediğim kadar ben varım orada.…

Acının başlangıcı sonu da sensin Yokluğu veren de sensin bizi var eden de Bir günün sonunda dilimize "yarın başka bir gündür" cümlesini getiren de sensin.…

Tirkî

Cebimde senin ruhun ve cennetin kapısındayım. Karanlıkları yaran şimşekler, gözlerimdeki hüzün şimdi.…

Zaman kayıp gitti avuçlarım içinden Rüzgar gibi geçti hüzünler, acılar Hala izleri var yüzümde yanlızlığın, yokluğun Bazen geriye dönüp bakıyorum da o çocuk hala orda,…

Tirkî

Önce kim karşılaşacak sonla gölgem mi ben mi? Soruların cevaplarını önce kim söyleyecek gölgem mi ben mi? Bitiş çizgisini hangimiz geçeceğiz önce. Varmak hayatının son saatlerine,…

Kanatlarında sonbahar kokusu ve gözlerindeki yaşlarla çoktan gitti hüzün kuşları. Geri dönmezler bir daha, onlar barışı aramaya gittiler. Kansız acısız, aydınlık ufkun sonuna gitti…

Tirkî

Uyandın yine hep yaptığın gibi, tekrarlamak için zamanı Karıştın yine yokluğa olmak için Dokunabilmek sonsuzluğa, içindeki sonda Sorunlarla karışmak ve onlar ile var olmak için…

Yağmurun içinden bir damla ruhum. Dokunmak istersen şimdi toprağım, yine geleceğim. Her yağmur yağdığında evimizin önündeki kavak ağaçlarının yapraklarında, beklemeye başlar.…

Yükselen ağaç gövdelerinden öte, dalların yaprakları arasından sızan gün ışığı değil. Toprağın zerrelerinde yaşamını yitiren ekim yaprakları, kuruyan dipsiz kuyunun suyu değil.…

1

15 ji 30 tê nîşandan

Ji bo ku em ji te re ezmûneke xwendinê ya çêtir pêşkêş bikin, em li ser malpera xwe çerezan bi kar tînin. Daneyên te yên kesane di çarçoveya qanûnên parastina daneyan de tên hilanîn; tu dikarî her dem biguherînî ka te destûr daye kîjan çerezan.