Mektup

sessizliğindi duymayı özlediğim söylediklerinse sayfada gül kokusu bir tutam... senden sonra... bozkır yüzdü sesimin kızıl sularında pul pul döküldü yürek adımlarım takıldı yolun sonrasına öncesinde kaldı ayak izlerim saklanıp dışımın kimsesizliğine içimden öldüm buğulu ateşiyle el salladı güneş düşecekken gecenin siyah cümlesine ıslığın çıka geldi köşe başından kanat vurup bahçemize kağıt sardunyalar büyüttüm kimdin... bir selvi dalına takılıydı aklım sonlar biriktirmiştim rüzgarın yıkıntılarında her gün batımı kopardı ruhumdan çareleri ansızın... gülen yaprağı düştü takvimin kasım yirmi gelişindendir yaşamın bu mezarlıktaki zaferi ve biz... aynı cümlede iki ayrı anlamdık belki iki ayrı cümlede aynı anlam ayrılıklarımız kadar kavuştuk ne zaman soğuk esse yüreğin penceresinden gülüşün örttü üstümüzü içeride kaldı dört mevsim dil kemiğe dayandı bir neden bulup sustuk... şimdi... düşün beni düşlerin mavi aktığı yerde bir şarkı söyleyecektim söylüyorsun dinle...