Münevvir

ayıklar bizi iki gördü oysa iki sarhoş birdik hangi yoksul düşün cebiyiz hangi sonraya bıraktık öncemizi aşk ile kızdı kum tutuştu gözyaşıyla suya düştü sabır umut… mavide yüzgeci kopuk yakamoz kül değiliz / anla diyorsun gece unuttu bizi acının deminde elbet yırtılır gök çizdiğimiz yerden bir çocuk gün olur zamanla bilirsin ay üşür bulutu söz eyleme dönüşün sır iki gidiş arası dök yüzünü yüzüme yol bizim yolcu ayyaş gülüşün sokak lambası sakla gölgeni söğüt dalına öfken öfkemin çoğul hali canım cânan gönlünün öbür yarısı sus diyor sâki bağırsın fırtına tozunu nasıl kırılır sana büyüyen yanım yaşamak ay ışığında gül kere al benden birimi sende bir olalım