Sayıklamalar

nefesim güvercin kanadında bugün uçuyor denizim üstüne ! Karıştım sana. İstesen de ayıramazsın beni suyundan. İstesem de ayıramam seni huyumdan. Yanından geçtim içindeyim... Hangi rüzgarın dili var içinde bilmiyorum. Hangi enkazı bıraktın uykuna bu zamansız fırtınadan... Söyle diyeceğim... Yine de sus. Çürütsün bir yanımızı tüm sessizliğiyle zaman... dört işlemdir yalnızlık ve her dostluk sağlama bütün artılar senin eksiler benden yana ! Sevgi çıkar yüreğimi eşsen. Acı sesimde kir, gözlerim cam kırığı. Dalında tomurcuk yeni yetme vazgeçişlerim. Bırak saçımı ey sonbahar,yaprağın bende değil. Mevsim yalnızlık... Gidecektim... Senden sonra adresleri kaybettim... her gidiş bir düş bırakır sabaha gel de dayanma ! Sarhoşluğumu dindirmiyor bu şehir. Bir gülüş düşür aklına. Bilsen gözyaşına kaç şiir eskir. Her an yol ayrımı,her kıvılcım sonrası yangın. Ağladığıma bakma. Zaman gitme vakti, oysa benim göresim gelir... topla bulutunu ey gök gölge istemez başka güneş yok ! Bırak her sancıda tozumuz kalsın. Çayın deminde iç sana uyanan her sabahı. Bir nefes uçur pencereme, bütün karanlıklar yansın. Kaç öyküde denizini buldu mavi, kaç adıma iz sürdü... Sen başkasın... sevmeseydim yaşamayı ölmeyi ister miydim bu kadar ! Çocuk telaşıyla koştum sana hep, bu yüzden dizlerimdeki yara. Gidişine can düşürmem bu yüzden. Sanma ölüyorum sonra, tuz tadında eriyor dilimde yaşamak. Gözlerim acıyor.. Güldür beni... Bir şarkı söyle içinden... güneş göğsüne gül ekti 'saçma' saklısındayım ertesi baharın dilediğince git ama kaçma ! Haklıydım biraz ama en çok sen. Hangi kurşun ister ki yara olmayı. Üzülsem de yaşanası bu ölümcül deneme. Eksilme günümden. Yolumdur sana varan her yokuş. Yürüyorum... Bir ömür yüküm ol sırtımdan hiç düşme... ruhum... mevsimi kayıp şiir sancısı yaranı al gel ben ki vazgeçilmez teneffüs arası Bana dair bir selam üşüyor iki iç çekişin arasında, görüyorum. Ya da soğumuş bir çayım, keyfim yok belki. Belki de yokluğumu dalgalandırmak istiyorum. Yalnızlık törpülüyor dilimi, bağır çağır bir cümle düşüyor yaşıma. Sokaklar beslemez artık beni ve taşımaz sesimi hiçbir meydan. Kapıyı aralasan diyorum... zaman bile yürürken güneşin üstüne gülün yaprağında bu üşüme de ne !