غزل شمارهٔ ۵۴۵
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
ذاب قلبی من اشتیاق لقاک
حسرت وصل می بریم بخاک
بر سر آتش تو می سوزیم
در هوای تو می شویم هلاک
چون ضروریست سوختن ما را
احرق ارواحنا بنار هواک
می دهیم از پی صال تو جان
اهدانا ربنا سبیل رضاک
گر تو خواهی که ما هلاک شویم
جان فشانیم از برای هلاک
دوست خواهد چه سوزش و شورش
من و سوز درون و سینه چاک
دل و جان پاک کردم از اغیار
پاک باید رود به عالم پاک
ز آتش عشق گر بسوزد فیض
گم شو از بحر کوخس و خاشاک
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş