غزل شمارهٔ ۸۰۲
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
تا بکی در مقام نازی تو
چه شود گر بما بسازی تو
حسن رویت ز عشق دارد ساز
از چه با عاشقان نسازی تو
دست پرورد عشقبازی ما
نشود گر بما نبازی تو
ز آینه عشق ما نمود رخت
سزد الحق بما بنازی تو
در تو یکذره از حقیقت نیست
پای تا سر همه مجازی تو
مینوازش بلطف خود گاهی
گرچه از فیض بی نیازی تو
مردم از غم سحر نخواهی شد
شب هجران چه بس درازی تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş