غزل شمارهٔ ۸۰۵
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
ای گل چه گلی مانا از گلشن هویی تو
چشمت مرساد از کس هی هی چه نکویی تو
یا رب چه جمالست این یا رب چه کمالست این
از توبه نپرسد کس هم خود نه بگویی تو
چشمم نگران سویت دل میتپد از خویت
ای روی چه رویی تو ای خوی چه خویی تو
من میشنوم بویی از حلقه گیسویی
کز دست ببردستم ای بوی چه بویی تو
یا رب ز چه می بود آنک ایزد بسبویت کرد
مست عجبم کردی آیا چه سبویی تو
گشتم ز میت چون مست خود کوزه من بشکست
وانگاه نظر کردم دیدم همه اویی تو
ای فیض مکن اسرار نزد کر و کور اظهار
چون گوشی و هوشی نیست بیهوده چگویی تو
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş