غزل شمارهٔ ۸۹۷

حور ار چه دارد دلبری اما تو چیزی دیگری داند پری افسونگری اما تو چیزی دیگری مهر ار چه شد گرم وفا ماه ار چه شد محو صفا حور ار چه شد غرق حیا اما تو چیزی دیگری بس در چمن گلها دمید بس سرو بستان قد کشید بس چشم گردون حسن دید اما تو چیزی دیگری بس مهوش گل پیرهن شکر لب سیمین ذقن شد فتنه هر مرد و زن اما تو چیزی دیگری بس زلف مشکین دیده ام بس سیب سیمین دیده ام بس شور و شیرین دیده ام اما تو چیزی دیگری خورشید رویان دیده ایم زنجیر مویان دیده ام رشک نکویان دیده ام اما تو چیزی دیگری بس روی زیبا دیده ام بس قد و بالا دیده ام بس مهر سیما دیده ام اما تو چیزی دیگری بس دلبر دمساز هست افسونگر غماز هست عشوه ده طناز هست اما تو چیزی دیگری بس روی گلگون دیده ام بس قد موزون دیده ام بس صنع بیچون دیده ام اما تو چیزی دیگری شیرین شورانگیز هست بر ماه عنبر بیز هست وز لعل شکر ریز هست اما تو چیز دیگری فیض ار چه درها سفته اند اشعار نیکو گفته اند صاحبدلان پذرفته اند اما تو چیزی دیگری