شمارهٔ ۱۱۳
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
نماز شام غریبان چو گریه آغازم
به مویه های غریبانه قصه پردازم
به یاد مهدی هادی چنان بگریم زار
که راه و رسم فراق از جهان براندازم
من از دیار حبیبم نه از بلاد غریب
مهیمنا به رفیقان خود رسان بازم
خدای را مددی ای رفیق ره تا من
به کوی مهدی هادی علم برافرازم
هوای منزل او آب زندگانی و من
به خاک آتش بیگانه سوزم و سازم
به کوی تو نتوانم به خویش ره بردن
مگر به بال عنایت دهی تو پروازم
نه همدمی نه رفیقی نه مژده وصلی
بنال فیض که جز ناله نیست دمسازم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş