شمارهٔ ۱۴۱

بسی شوق تو در دل هست و می ‏دانم که می ‏دانی که هم نادیده می‏ بینی و هم ننوشته می‏ خوانی نداند قدر تو سنی که از اوهام بیرونی نبیند چشم نابینا خصوص اسرار پنهانی ملک در سجده آدم زمین بوسید و نیت کرد که در حسن تو چیزی یافت پیش از طور انسانی بسی سرگشته‏ اند این فرقه حق در فراق تو مباد این جمع را یا رب غم از باد پریشانی‏ ز حق امید می ‏دارم که بردارد حجاب از راه دری از غیب بگشاید برون آیم ز حیرانی ز یمن مقدمش معمور گردد سر به سر عالم نماند هیچ جا ویران مگر اقلیم ویرانی نماند یک دل خسته نماند یک در بسته مخور اندوه و شادی کن گره بگشا ز پیشانی شب هجرانش آخر روز وصلی در عقب دارد بکن ای فیض دشواری به یاد عهد آسانی