شمارهٔ ۸۸

دلم فدای امام زمان شد و جان نیز ببین که آتش شوق امام چون شد تیز فدای دوستی اهلبیت پیغمبر هزار ساله عبادت به تقوی و پرهیز غلام آن حضراتم که رهنما بودند نه آن که زد به ضلال و عمی ره خود نیز اگر امیر خلافت نه بر مراد گذشت تو در مقام رضا باش و از قضا بگریز مرا اگرچه گنه بی‏حد است و طاعت کم ولی ولای ولی خداست دستاویز قسیم جنت و نار است مقتدای جهان نه آن که آتش دوزخ برای او شد تیز محبت نبی و آل او به گور برم به آن ز دل ببرم حول روز رستاخیز نقاب و پرده ندارد امام ما ای فیض تو خود حجاب خودی از هوای خود برخیز