شمارهٔ ۸۹
ف فیض کاشانی
0
Altın Yaprak
شود به طلعت مهدی چو دیدگانم باز
چه شکر گویمت ای کارساز بندهنواز
مرا که گفتن حرفش به جوش میآرد
عجب نباشد اگر از لقا کنم پرواز
خوش آن زمان که اگر پرسمش جواب دهد
وگر خموش شوم او کند سخن آغاز
خوش آن زمان که مرا گوید ای فلان چونی
کند مشافهه به من حدیث گوید باز
روندگان طریقت ره بلا سپرند
که مرد عشق نیندیشد از نشیب و فراز
غم امام نهان به ز مردم ناجنس
که نیست سینه ارباب کینه محرم راز
وصال او چو میسر نمیشود ای فیض
در آتش شعف و شوق او بسوز و بساز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş