Ölünesi Bir Zamandan...

Tükendi mi umutlar? Şimdi gerçekten ölecek miyim? Sanki hiç yaşamamış gibi öyle mi? Daha hayallerim vardı güneş görmemiş Çocuklarım olacaktı Dizime,kucağıma,kollarıma alıp da, Sonu mutlu biten masallar anlatacaktım... Saçlarım uzayacaktı Köpeğimle koşacaktım sahilde gülerek Saçlarım rüzgarda uçuşacaktı... Daha,şiirler yazacaktım Umut kokulu şiirlere çok az kalmıştı... Dostlarım,düşmanlarım, Sevenim,sevmeyenim olacaktı... Kimi omuz benim, Benim omzumsa, Dost gözyaşlarıyla ıslanacaktı... En sevdiğim şarkıları dinleyecektim... Benim daha dinlenmemiş şarkılarım vardı... Ya en çok seveceğim şarkı,daha bestelenmemişse! Siyahı sevmezdim Çıkarıp atmıştım boyalarımın arasından. Bundan sonrası artık simsiyah öyle mi? Daha mutluluğun resmini bile çizememiştim... Elimi tutun... Geldiğim kadar sessiz giderim ben.. Hani bir ışık görünürmüş ya son nefesin ardından? O ışık gelene dek bırakmayın elimi Karanlıktan çok korkuyorum.. Hiç olmazsa bu şiir bitseydi...